Våren nærme sæ...!

Æ e førrbainna!!

Det e ikkje mulig å stole på nån teng længre!!

Ikkje en gang været, og han som styre å steille med det!

Nu hadde æ psyka mæ opp tell sny og hælvettes måkking

i vært faill fram tell sankthans!

Ka skjer??

Dag på dag med mildvær og varmegrader,

og ei snysmelting som ikkje ligna grisen!

Tell og med snyfræsarn står borti en krok og strigaule…

De siste to dagan har det vært opp i tosifra varmegrader

og så lite sny at han e byjnt med sjølskading!!

Da æ kom heim fra jobb i går,

hadde han gådd langs muren og skrapa bort aill lakken på eine sida,

og han hadde næstn kutta av sæ hovedpulsåra…bensinslangen!!

Æ fikk sætt han i ei mørk bu hos naboen,

det e jo allerede blidd alt førr lyst ute førr stakkaren!

I bua har æ sætt inn en femtitommers flatskjerm,

korr æ kjøre opptak av vinterOL på Lillehammer på dagtid,

mens æ på natta dræg ut antenna så den bære vise snyflimmer…

Det trur han e tætt snykov, og da roa han sæ kraftig ned!!

Og dejn snyen han der oppe drylte i skoltn vårres her rundt påska,

e bære juks og fanteri!!

Æ trur vårherre har tuska tell sæ oppskrefta på bluescreen,

sånn at dejnn snyen vi ser,

e heilt fiktiv!

Korsn sku han ellers ha klart å fjerne så mykkje sny på så kort tid??

Førr å stilne førrbainnelsen,

tenkte æ at litt oppussing i heimen kunne roe mæ såpass ner,

at æ glømte å vær førrbainna…

Tanken va nu i hvert faill god,

men korr rolig æ blei kainn vi jo alltids diskutere…

Stua blei valgt ut som oppussingsobjekt,

og som evig optimista peisa vi på,

planan sku vi ta ætter kvært…

Starta med å hive ut vedovn vårres,

her sku det inn en ny, mykkje større og meir effektiv ovn…

Fikk revve ut den gamle,

så dær stod bære et gapanes holl inn i pipa.

Fikk en murar tell å borre holl tell dejn nye ovn,

men han borra feil,

så han måtte lage enda et holl…

Han kommenterte allerede ved det første hollet at det va god trekk i pipa,

og nu hadde vi altså tre holl…

Dettan sku komme tell å bli ei hælvettes utfordring,

førr nu hadde vi Harstads største naturdrevne sentralstøvsuger!!

Det neste æ gjorde,

va å demontere varmepompa,

og da blei det jo et åpent sår i veggen,

som æ tænkte ikkje gjorde nåkka,

førr vi jobba jo jamnt og trutt med oppussing ætter jobb…

Æ har nu bestemt mæ førr å slutte å tænke…

det kjæm aldri nåkka godt ut av det…

Æ vil på dettan tidspunktet i førrtællinga gje en liten tellægsinformasjon,

næmlig at i huset vårres, som e fra mett på tredvetallet,

e det blåst inn i væggan nåkka isolasjon, type Rockwool…

Det e i skrivanes stund ikkje nevneverdig mykkje igjen i væggan…

Kom heim i går tell et mildest talt spektakulært skue…

Æ trudde det va pipebrann,

da æ så det gule, tjukke som pipa spydde ut…

I løpet av dagen hadde dejn nye sentralstøvsugern ,

ved hjælp av hollet i ytterveggen,

fådd tellgang på all den fine isolasjon som bære flaut inni væggen…

Dejn flaut nu utover heile taket, og va i ferd med å fylle tomta åsså…

Førrbainnelsen e ikkje blidd bedre,

oppussinga e utsatt på ubestemt tid,

vi tar en pause fra alt i varmare strøk,

mens huset blir reingjort av innleide folk…

Permanent fløtting tell områda vældig nært ekvator

har aldri vært meir seriøst diskutert!!

Påske i nord...særlig!!!

Ja, så va Påsken over…!

Ja, ikkje det at vi har fådd med oss at Påsken har vært her i nord…

vi har hadd nok med å måkke sny,

bainnes å sværge,

å fujnne opp nytt bainnskap før å beskrive det kvite infernoet

vårherre så raust har ausa over oss…

Trudde Han va så opptatt i Påska,

at han ikkje hadde tid tell å plage oss med vær!

Det har altså snya heile påska,

og det e så stor skredfare nu,

at sjøl på turen ut med søpla,

må vi ha skredsekk på!

Har gådd i skytteltrafikk mellom fræsing heime,

og på hytta,

han Røder 1 fræse æ heime med,

og han Røder 2 på hytta.

Har laga mæ ei lita vogn på hjul,

me en tyveliters bensindunk tell kvær av fræseran,

som de kan supe rætt fra,

og fådd begge jævlan turbulada!

Etter middag i går,

som æ inntok på uinner en halvtime,

inkludert en strækk på øre…

måtte æ ut å fortsætt måkkinga!           

Vi har hadd det sånn i ei uke nu,

at vess du ikkje har kontinuitet i måkkinga,

e det et konturlaust landskap du kjæm ut tell,

og fokkskavlan står i kø bakom både spade og fræs…

mens du måkke!!

Måtte først græve mæ ned en meter førr å finne fræsen,

og den fant æ takket være at han gikk på tomgang,

sånn at æ klarte å lokalisere lyden av han!

Mett oppi måkinga, blei æ var nån voldsomme fotspor,

og æ væra en sensasjon!

Nu har vi fådd så mykkje sny,

at den avskyelige snymainn har fløtta tell oss!! tenkte æ!

Æ følte sporan,

stavra mæ fram i snyen,

som nådde mæ tell låret,

langt opp på brøstet,

ja, det va utrulig vanskelig å slit sæ fram med sny heilt oppi nasen!!

Snyen la sæ i fokkskavla fra auebrynan tell hårfæste,

og sian pannebrasken har ei hellning som e godt over 30 grader,

gikk det snyras nedover næseberget kvært tiende sekund!!

Hadde æ vorre bære to millimeter uinnerbett,

så trur æ faen mæ æ ville ha kvæltes i mett eia snyskred!!

Æ va i ferd me å bli klassifisert i rasfarekategori 5,

og venta at politiet straks kom å spærra mæ av,

samtidig som det blei erklært på YR sine sie,

at det va livsfarlig å færdes rundt mæ!!

Dæven korr redd æ blei!!

Æ va med andre ord livsfarlig førr både mæ sjøl og aille i mi umiddelbare nærheit!!

Det va så vidt æ torde å puste…

når æ vesste at sjøl små bevægelsa kuinne utløse storskredet!!

Hadde mobilen klar tell å ta bildebevis,

enten av storskredet,

eiller den avskyelige snymainn,

da æ plutselig gikk på han…!!

Men det va ikkje den avskyelige snymainn…

Det va bære påskeharen…

På truge!!

Førrøvrig så det ut som mine truge,

og æ har han mistænkt førr å ha vært i  bua mi å stjælt di!!!

Æ skvatt såpass da æ gikk på han,

at storskredet løsna…

Fra øverst i hårfæste henta det fart,

og allerede ved kjæften hadde det så stor fart og kraft,

at det reiv med sæ et par luindse av uinnerleppa før det for videre…

Æ har aldri sedd nån eller nåkka spreng så raskt på truge før!!

Men det va førrgjæves…

Raset hadde større fart og innhenta påskeharen,

like før parkeringsplassen der bilen vårres sto…

Tell tross førr at jævelen hadde stolle trugen mine,

hadde æ medynk med han,

og gikk umiddelbart i gang med skredsøk…

Æ e ikkje god på det,

så æ lot han Røder 2 gjennomføre søket,

med mæ på slæp…

Dæven korr han et sæ fram ætter at han fikk turbo…

Næstn førr godt…

Vi nærma oss biln,

og æ va ikkje i stand tell å stoppe iveren hannes…

Plutselig ante æ at han hadde fuinne nåkka…

uten at han akkorat sakka på farta…

Det va en illsint hare som passerte skolten min,

han så heil ut, men nåkka skamfert av skovlan tell han Røder 2

akkorat nært nok tell å klore av mæ en flik av uinnerleppa

sånn at æ nu va passe lækk i bægge muinnviken…  

Trugan mine va det verre med…

de ville på en varm sommerdag kanskje kuinne brukes tell opptenningsved…

Innså et brøkdels sekund at æ fra nu av

ville være nødt å ta tell mæ 50% meir mat tell kvært måltid,

sia æ ville ha så stort svinn av inntaket gjønna hollan i leppa…

Nu va vi en og en halv meter fra biln,

og vi kom tell et område korr  smeltevann fra bakken hadde kommet fram…

Det stoppa jo ikkje han Røder,

som i løpet av fem sekund hadde fræst heile biln vårres med 50 liter uinnerkjølt vainn…

I løpe av de neste 10 sekundan va biln vårres et førrbainna glassert påskeægg!!!

Æ kjæm telbake tell bægge Røderan sine bravaser i påska i løpe av de nærmaste dagan…

må bære få summa mæ litt!!

Vinteren har startet i nord...

Æ har fådd et nytt hat-objekt…

Det heite polare lavtrøkk!!

Vårherre fant ut at han sku plassere et sånt over Harstad i her om dagen,

og det va ikkje nåkka spesielt hyggelig!!

Metrologan sa at et sånt lavtrøkk kuinne endre været på et kvarter,

og det fra vindstilla tell storm på kort tid!

Æ kainn førrtæll dokker at et kvarter e lang tid når vi snakke polare lavtrøkk…

Vi hadde vært i butikken å haindla,

i steike fint vintervær,

ja ,æ kainn nesten sverge på at æ så glimt av sola…

Kom heim, og sku bære inn varan fra butikken…

Åpna bakdøra førr å bære inn de første nættan,

og i godværet lot æ døra stå kollåpen,

det sku jo ikkje ta meir enn et par straksa før æ va ute igjen…

Jau, go morn!!

På de tjue sekundan æ va inne, hadde Vårherre åpna posen,

og da snakke æ ikkje om godteposen,

men en pose fuill av sny og vinter,

Ja, æ sværge på at dejnn eine posen aleina inneholdt tre vintra,

korr dejnn eine va brukt opp på de tjue sekundan!!

Det glimtet av sola æ meinte æ hadde sedd,

va i hvert fall slådd av,

og i det ville infærnoet av kvitt, blei alt vældig mørkt!

Dær æ nu sku heinte ræsten av  varan,

skimta æ så vidt en fokkskavvel med fire hjul,

og æ e gla æ først hadde bært inn det som ikkje tålte frost…

I og med at bakdøra stod kollåpen,

va ikkje fokkskavveln uttapå bilen…

dejnn gikk tvers igjønna han…

Skjønte jo tæmmelig fort at æ kom tell å slite med dettan,

ikkje bære med å få bort all snyen,

men åsså å bærge varan og eget liv!

Motoren gikk utrulig nok enda,

og takket være litt friæksos faint æ bilen i alt det kvite…

Hadde det ikkje vært førr at han va fuill av sny åsså inni,

kuinne æ kjørt av gårde i det som kuinne se ut som en motorisert iglo med hanekam!!

Ætter å ha brukt en time på å grave fram varan,

og ytterligar en time på å græv mæ fram tell tenningsnøkkeln

så fikk æ stoppa motoren,

knækte æ av mæ dejnn stivfrosne ytterjakken,

og gikk inn førr å varme mæ litt…

Ætter et par tima tenkte æ at æ sku se litt i været,

men det va jo ikkje mulig,

ettersom det polare lavtrøkket hadde pakka inn  alt med et tjukt snylag!

Hus, bila, trær, småfugla,

Ja, i det heile tatt alt som torte å vær ute,

va pakka inn i vårherres glasur!!

Men det va en som resta av sæ glasuren,

og det i rein pur glede…

Han Røder snyfræser hadde ikkje tænkt å veinte længe på mæ…

han va så ivrig med å sjølstarte sæ,

at han reiv startsnora tvært av!!

Som et blodtørstig villdyr kasta han sæ i gang med snyen,

og innimella stormkastan kainn æ sværge på at æ hørte motoriserte gledeshyl!!

Av og tell hæng hjærnevinningan mine litt ætter,

nåkka som nu va tellfeille,

førr æ veit jo korr lunat han Røder kainn være,

eiller rættar sagt overivrig,

når det rætte været byr sæ… som nu…

Bilen va førr han bære en fokkskavvel…

det burde æ ha skjønt…

Førr han godeste Røder fjærna raskt aill sny på gården…

og på bilen…

Ja, æ vil egentlig sei at han næsten fjærna bilen…

Dejnn ser ut som dejnn e gjængvoldtatt av en haug med boksåpnera!!

Håpa inderlig at nåkka dækkes av førrsikringa…

sjøl om æ vel ikkje bor så langt nord at æ bære kainn sei at ørna har tadd dejnn…

Han Røder va euforisk,

og æ trur ikkje engang en smelteovn kuinne ha skapt dejnn gløden æ så,

ikkje bære i lakken,

men i heile holdninga hannes!!

Han holdt det gåanes heile natta,

og han va bære innom førr å fylle tanken fire-fem ganga i natt,

så hadde han fræst de nærmaste åtte kvartalan!!

Æ har nu bære sætt en tyveliters dunk med bænsin lætt tellgjengelig førr han,

så e han innom å førrsyn sæ når han træng…

Han roa sæ ner Vårherre,

ga oss et lite kvileskjær,

med oppholdsvær halve lørdagen…

Og så stod vi opp på søndag tell:

Ædda-bædda-lurte dokker!!

Han hadde klart å slæpp ner førti centimeter med nysny

mens godtfolk i Harstad sov rusen av sæ…

Æ trur faen mæ han vesste at samtlige kommunalansatte va på møljefæst i hælga,

og dærmed ikkje kom tell å vær kjørbar førr langt utpå tirsdag… i neste uke!!

Han Røder fikk dærmed kosa sæ ytterligar i helga,

førr det va ikkje en kommunal snyfræs ute heile søndagen,

og han e nu bola opp tell en 10-hestar, som i hvert fall ikkje æ tørr å nærme mæ…

Burde kanskje be tell høgare makte om at vi ikkje får mildvær,

førr da må gudan vette korsn dejnn dærre bola Rødern oppfør sæ,

Men det e vel fånøttes,

ættersom de høgare makten har satt oss i kontakt

med de polare lavtrøkkan æ nævnte tiliar…

Æ har nu evakuert tell hovedstaden,

og har utsatt heimreisa på ubestemt tid…

Snø, fræs og galskap...

Har hatt litt ufrivvillig tørke her på bloggen, indisponert med sykdom, som det heite, og en aldri så liten ferie tell varemere strøk. Det va under besøket i varmen at teksten under dukka opp, men teknikken svikta, så æ fikk ikkje lagt den ut da, men nu e den her:



Faen...

Æ e førtvilt...

Æ for jo tell varmere strøk førr å glemme 

snø, kulde, is og psykotiske snøfræsera...

Har ikkje før innstallert mæ på stranda,

med ei helvettes influensa,

ei iskald pils og et par gamle danska,

før telefonen ringe…

Ja det e telefon tell kjerringa så klart...

det e ho svigertiger...

Ho lure på om vi har avtalt med brøyting,

førr ho veit ikkje om ho tørr å bruke fræsarn,

og strengt tatt veit æ ikkje om ho bør det,

og ikkje veit æ om æ bør be kjærringa advare,

førr kanskje ane æ utfløtting  i første ordet...

”Bære be  ho om å fylle tanken, 

så fiksa fræsinga sæ sjøl”,

ba æ ho melde,

og innerst inne smilte æ førr mæ sjøl...

Men æ kjenne vest hverken svigertiger eller snyfræsarn 

heilt inn tell beinet likevel...

førr etter referatet å bedømme har dæm klart sæ godt begge to,

og æ e egentlig dritredd førr å komme heim førr å bli tatt imot av kombien

”Motherinlow combined with furius deathfræser”...

Så altså, sett her i solveggen, en aning snytings i sola,

mens æ lægg ut et "snufs, snufs, influensa, hark, hark" på FB,

da helvette bryt laus heime...

Gamla trudde at heimbrenten æ har lagra nån år,

va passelig mat tell han Røder...

sku kanskje ikkje ha lagra den på ei bensinkanne likevel...

Ho toppfylte jævelen, skrudde på lokket, åsså stilte ho sæ bak,

trakk i startsnora, og trudde ho sku styre jæveln... 

Han Røder har ikkje vært brukt på fleire måna,

og nu fikk han nitro og rakettdrivstoff  rætt i nasen...

Det e dæm i Harstad som sei de har sedd julenissen i år,

bære at det va ei kjærring bak en fræsar i 240 knop  i ferd med å gå inn i en geostasjonær bane rundt jorda, eiller i hvert fall rundt Harstad!!!

Æ har sett bilda av "take of-en", dær restan av svigers sett tannsett og isbrodda ligg som

en stor tyggegummiklase i bakgården, 

korr ekvipasjen etter en  træg liftoff har tatt heile taket av gapahuken på Gangsåstoppen, og fire-fem meter av toppan på Rolløya e fræst bort som av en løpsk hårtrimmer...

Gamla e dritredd alt av maskina og tekniske duppeditta, men ho e så sta at har ho satt sæ et mål i nasen, så må faen ikkje nån førrtell at ho har feil, og ser ho underveis at ho har det, blir ho bære enda hardnakka på at ho har rætt!! 

Det e jo en jævlig god kombinasjonsammen med den envise snyfræsarn vårres! 

I Bodø va de i ferd med å scramble to F-16 førr å sjekke et uidentifisert flyganes objekt som va faretruanes nært en Widerøemaskin uinner innflyging tell Evenes,

men radarblippet va borte like fort som det hadde dokka opp!

Han Røder, med gamla henganes som en vimpel i storm etter handtakan, gjorde en 360-graders og landa i oppkjørseln  de nyss hadde førlatt,

og aldri har gården vært så kjapt fræst!!

Om hanskan hennes hadde frosse fast, eller om ho faktisk holdt fast med full kontroll, veit æ enda ikkje, men pardansen de hadde i bakgården va ikkje spesielt elegant..

ho prøvde å styre villstyringen, og han prøvde å kaste ho av...

Naboan sei at de begge lå flat ut i snyen og heiv etter pusten i fleire minutt etter at gårdsplassen va polert!

Fikk vette at gamla nesten hadde meldt han Røder savna,

førr han stod ikkje i bakgården i morrest...

Men så hadde ho skimta nåkka rødt nedi kirkeparken, og gådd ned førr å sjekke...

”Jo”, sa ho, ”dær stod han, tom førr bensin, og det så ut som om nån hadde kjørt han rundt og rundt kirka i heile natt”...

”Og det raraste”, sa ho, ”va at oppe på taket av kirka,

satt en livredd albinoelg og klamra sæ fast i kirketårnet”...

Viltnemnda hadde i løpet av dagen brukt fleire tima på å få han ned,

og dæm hadde aldri sett et så stressa og redd dyr...

”Va ikkje det underlig”, sa ho...

Det blir godt å komme heim å få han Røder uinner kontroll igjen,

Æ håpa bære han ikkje e blide avhengig av sterkdrammen... 

Snyfræsar on the loose...

Nu e vi kommen tell den tida i året æ hata mæst,

då man egentlig ikkje lev,

eiller mest lev kunn førr å måkk sny,

og ailler nådigst inni mella får lov å søv, arbeid og ta sæ en liten matbette!

(Å det e førræstn dejnn eianste betten man før sæ,

førr man e så sliten og førrfrossen om dagen at sjøl ikkje Viagra klare å tejnne isbrytarn…)

Æ kjøpte mæ en tell fræsar her om dagen,

tænkte nu det kuinn vær trivelig førr han Røder med en kompis,

og at gården kuinn bli enda fortar rydda,

men det gikk ikkje heilt som æ tenkte...

Når  æ tænke mæ om,

sku æ nok aldri ha slæpt han Røder 2 inn på gårdsplassen,

førr det blei et helsikes liv…

Tre av naboan e på utkikk etter ny plass å bo,

og politiet e ikkje akkurat vennligsinna tell mæ etter siste telldragelse…

Hadde altså kjøpt en tell fræsar,

lik størrelse og farge som han Røder,

så æ tenkte at de sku gå fint i lag,

sjøl om han Røder av og tell har visst sæ temmelig vrang…

Hadde ikkje fådd han Røder 2 heilt ut av bilen,

før æ følte nån stygge aua i nakken…

På et brøkdels sekund førandra lakken tell han Røder 1 sæ fra rødt tell svart,

og æ kuinn næstn ha sværga på at han blåste sæ opp i størrelse…

Han har jo fungert fint,

med prikkfri oppførsel sian vi fikk sny,

men nu hadde han sjølstarta sæ,

og mot mæ kom den sorte baron i lett psykotisk driv,

(æ e fortsatt usekker på om det va sny eller fråde æ så på kvær sie av gapet…)

Han har jo skamfert mæ lætt tidliar,

og det frista ikkje tell gjentakelse,

så æ valgte å hoppe uinna der han kom fykanes…

Det va jo rått parti…

han Røder 2 har jo ikkje peiling på sjølstarting og sånn…

det tok nøyaktig ett og et halvt minutt,

så va han Røder 2 demontert og tom førr bensin,

og aille delan lå pent stabla oppi hengarn æ hadde han me i…

Med et triumferanes brøl vrængte han Røder 1 ruindt,

og fauk ut av gårdsplassen…

Nu va han i modus igjen,

kraftig høg på sæ sjøl…

Hørte av kraftige bremselyda og smell at han hadde nådd hovedgata,

men sian vi har kirkeparken rett nedi gata,

tenkte æ at han bære hadde søkt ned tell den store snømengden som ligg der…

Kæm som kuinn vette at han Røder ikkje bære hadde truffe en UP-bil neri krysset,

han hadde demontert heile bilen,

og hadde i samme sleng fådd med sæ et par magasin med skarpe skudd fra hanskerommet…

Med det humøret han nu va i, og evna han tidliar har vist,

stod der nu ei armert stridsvogn med psykotisk sjåfør i kirkeparken…

Æ ba tell høyere makter om at ikkje nåkka sku trigge han,

og at æ sku få ei mulighet tell å lure han han stille heim,

men det må være lavere makter som hadde hørt bønna mi…

En av politibetjentan fra den havarerte biln,

hadde det førr sæ at han sku få tellbake de to magasinan med skudd,

og æ så han ikkje før han va heilt borte med han Røder…

Det e mulig karn va opplært tell enkle kampteknikka og holdegrep,

men ikkje på en ilsken snyfræsar…

Vess han va lættar småskada etter første kontakt med han Røder,

va det et stygt syn legevakta ville få inn ætter ei lita bryteøkt i hardsnyen uttaførr kirka…

æ håpa bære de som tok sæ av han fant aille delan, og at de fikk han sydd fint sammen…

Om det va bevisst veit æ ikkje,

men plutselig gikk det av et skudd inni skovlan tell han Røder,

og prosjektilet fauk ut utkastarn, og traff kirkeklokka såpass at det klinga godt i nabolaget…

De neste to skuddan kom nesten på måfå,

men så skjønte æ at han bære finstilte siktet,

og satsa på fem på rad på duen oppå kirketaket…

Æ trur ikkje æ skal satse på fast plass i kirkerådet i løpet av kommanes tiår…

Da magasinan va tom, og politiets spesialstyrka hadde omringa kirka,

fant æ det best å forlate åstedet,

så æ tok hengarn med delan tell han røder 2 og stakk opp på hytta…

Har ikkje tort å se på nyhetssendinge eller hørt på radio…

Æ har fådd montert han Røder 2,

men veit ikkje om æ tørr å starte han…

han kan jo vær lik han Røder 1…

Endelig vinter, eller helst: elendige vinter!

Så va det på han igjen…

fuill vinter, med snøstorm og kaos i løpet av et døgn!

Ja, førr egentlig har vi ikkje fire årstider her oppe,

vi har bære to innstillinge på været,

det e kjøleskap eiller fryseboks,

og begge innstillingen finnes i både tørre og våte utgava!

Etter fire måna med tell dels dårlig kjøleskap,

altså mellom to og åtte grader og høy luftfuktighet,

vridde vårherre termostaten om tell fryseboks i går!

På en av dagan med mest nedbør,

betydde jo det 20 cm snø i løpet av nån tima…

Det e litt tidlig,

førr aille traktoran og brøytebilan e ikkje klar enda,

de driv einnu og kosta og tar opp strøsand fra forrige sesong,

og det e et fåtall som har fått smidd sæ nye ploga og fræsa!

Sesongen førr sommerdekk e så kort her i nord,

at det e et fåtall som gidda å lægg om!

Det va en ettermiddag her på forsommarn,

altså i slutten av juli,

æ mota mæ opp tell et dekkskifte,

det hadde jo tross alt vært opphold og over ti grader i over en time…

Tida fra æ henta de to første sommerdekkan i kjellarn,

tell æ va oppe med de to neste,

e knapt målbar,

men på den tida,

hadde det snødd ti cm!!

Æ hadde heldigvis markert plassen æ la de to første dekkan på,

med ei brøytestikke,

så æ klarte å grave dem fram,

og få dæm i kjellarn, før de blei borte i den evige snø!

Det va egentlig ikkje så verst,

førr det e mange ganga sommerdekkan ikkje engang blir vurdert tatt ut av kjellarn!

Det va en kar som va glad førr dettan,

det va han Røder, snyfræsarn og min symbiose fra forrige vinter!

Det va en godt trent,

og hissig liten rakker som stod å trippa utførr her i går kveld,

i den verste snøfokken æ har sedd på denna sida av sankthans!

Det e jo en måned sian han fauk tell fjells,

korr han har kosa sæ i snygrensa heilt tell nu!

Dær stod han ivrig og nappa i startsnora,

og va klar tell innsats!

Æ blei så glad førr å se han,

at æ klæmte han godt rundt utkastartoppen,

og sprang etter en godbit tell han,

det vil sei full tank…

Han nappa sæ kjapt i gang,

ga mæ en high five med utkastarsveiva,

og så va han i gang!

Så lenge det e sny å ta sæ av,

e æ trygg på han,

og etter han va ferdig med gårdsplassen,

va det rætt ut førr å ta sidegaten!

Har ikkje sett han sian,

men æ regne me han dukke opp så snart tanken e tom!

I følge værvarselet,

vil han Røder ha meir enn nok å styre med nån daga!

E vi ordentlig heldig,

har vi sekkert 1 meter sny før helga e omme!
Æ hate vinter!!
Sny kainn jo ikkje brukes tell mykkje ainna enn å stå på ski,
og det e åsså mykkje oppskrytt!
Når snyen og kulda kom såpass tili,
betyr det jo bære at æ har sju tell åtte måna framførr mæ,
i rein hatmodus,
så det e bære å stålsette sæ!!

Skjevfordeling av været

Dæven snyte mæ rætt, nu e d nyss før æ bli psykotisk her!!!

Hadde mæ et tuilltak førr ei tid sian, 
når han snya som verst, 
og snyfræsarn va dejn einaste æ kuinne før intelligente samtala med…

Har hadd et par rolige uke nu, 
men i morres va han dær igjæn, han Faarlund!

Dejnn fyrn e vest ikkje klar over korr mange nær-døden-opplevelsa han kuinne ha havna oppi, 
vess han va i nærheita!!

Æ kuinne i hvert fall heilt aleina og me ei arma i fatle ha knorva jæveln så skamlaust i småbetta at vi kuinne ha brukt han tell strøsand her oppe i nord!

Bære så d e sagt, 
i går rægna d så djævelsk her at æ måtte fæste fendera på biln, 
å gjør han fast i flaggstanga(førr øvrig naboen si, førr æ har faen ikkje..), 
og med dragtau tell ytterdøra, 
sånn at æ kuinne dra han tell døra i fall vi måtte evakuere…

Og dær va han Faarlund… 
i d æ våkne tell klokkeradioen, 
og høre han sei at d va over 20 grader i går, 
og at d kanskje kommer opp i samme temperatur i dag…

Kati ska dejnn fyren skjønne at d ikkje e sånn over heile landet??? 
Tenkte æ i det æ kikka ut vinduet å så at rægnvatne hadde tatt mæ sæ to sidegate med sand og lagt de inne på gårdsplassen min…

Jævli synd at ikkje snyfræsarn e en kombinært jordfræsar, 
så kuinne æ kanskje ha sotte poteta i båkgården tell våren…ca. 20 juni…

Faarlund, kainn du ikkje komme hit å melde vær ei ukes tid, 
så tænke æ pipa får en ainna låt…

Kjæm så på jobb, 
ætter å ha stelka sæ på glattholka, 
og dotte såpass at blåflækkan på ræva ser ut som et norgeskart…
grønt å jævli i sør, 
så meir og meir blått oppover tell dejnn bleikkvite rævskårra…

Satan korr æ hate vinter!!!

Og då ailtså på jobb, 
d første sjæfen sei på telefon e at han sleit me airkondisjon i biln på tur tell Arendal i går…
d va vesst nån og tjue grader, 
og han hoilt på å komne av i biln…

Då sprængte d ei sekring hos mæ!!! 
Atterst ijnni skoilten!! 
Æ blei først djævelsk varm, 
og fikk så inderlig løst å dræpe nåkka eiller nån…

D varte i nån sekunda… 
så datt æ ut av stoln og kraup uinner bordet… 
Her sett æ å tygg valium…

Gleda mæ bærre tell sommarn kjæm… 
æ trur d blir en onsdag i år….

Han Røder har væra vinter...

Da har vi hadd vårres tellmålte sommerdaga,

og det uten at vi kainn sei at vi har hadd sommer!

Æ har fådd tellbake han Røder…

Før han fikk tadd nån cruiseskip,

gikk han sæ fast i en trålpose uti fjorden!

Sian han ser så ny og fresk ut i lakken,

og navnet mett og mobilnummer står med sirlige bokstava på sia,

blei æ opprengt av kaptein på trålarn,

en smule oppgira og samtidig førrundra førrbainna…

Det e jo ikkje bære litt underlig å få en snyfræsar i trålen,

det raraste e jo at han gikk førr fuill maskin,

og jæveln hadde jo næstn tygd sæ tværs igjønna trålposen før skovlan låste sæ…

et par av mainnskape sværge at de hørte han pusta og pæsa,

og trur nu at vi har fådd om bord en fræsar som e besatt av onde ånder!

Kainn du vær så inderlig grei og kom å hent han,

før æ må bestille en præst førr djævelutdrivelse!! Sa den godeste kapteinen.

Vi klare ikkje å få han tell stoppe heilt, heiller!

Så stod han i bakgården og luna ei stuind…

Æ hadde sikra alt som eventuelt kuinne få han tell å starte,

og fæsta han me kjætting…

Æ hadde spyla han me høytrykksspylar,

Førr det va mildest talt dårlig ånde av gapet på han,

ætter alt han har tygd sæ igjønna…

Måtte hænge nån buske med Wunderbaum inni skovlan,

så ikkje naboan sku tru æ va blidd guanoprodusent…

Så hadde æ ikkje tænkt på ailt likevel…

I natt sleit han sæ igjen…

og det mæst utrulie,

e at han nu åsså har lært sæ å utnøtte vindkraft…

Blåste en stygg kuling i natt…

Såpass at æ et par ganga våkna av vind og vær…

Mett i natta skvatt æ tell av ei infernalsk uling…

Spratt opp av senga og kikka ut vinduet tell bakgården…

Han Røder hadde stilt utkastarn rætt imot kulingen,

præssa lufta ner mot skovlan,

som dermed blei satt i kraftig rotasjon…

Veit jo fra før av at han kopla trækket på hjulan av og på som han vil,

og nu klarte han altså me hjælp av kulinga å få såpass fart på skovlan,

og dermed åsså på hjulan,

at han bære sto å røkka i kjættinga,

Litt småskummel der han sto,

førr motorn gikk jo ikkje,

så han e en lydlaus massemorder vess han slit sæ,

og den ulinga når kulingen suse igjønna han,

e jo skræmmanes nok tell å skræm fanden på flatmark!!!

Ei skikkelig stormkula,

som la det mæste i hagen og nabolaget flatt, va nok…

Ætter ulinga å dømme,

blei det nok orkan inni skovlan,

og kjættingen hadde ikkje sjangs å holde han længer…

Som den røde baron uten vinga, fauk han ut porten,

mens kjettingbita hagla i stormkastan…

Æ heiv på mæ nåkka klea,

og full av angst og bekymring heiv æ mæ på sporan etter

Den røde baron…

Heldigvis va det små ødeleggelsa etter han dennan gangen…

Han hadde væra nysnyen i fjellan,

og han hadde peiling rætt dit…

På tur tell fjells va det lættar å følge sporan hannes i lyngen…

Smågnagera og rype lå ferdig ribba,

utbeina og dandert med tyttebær og lyng langes sporet hannes,

og æ lure på om æ ska ta han me på småviltjakt neste år,

vess æ tørr…

Ætter å ha kjæla(!!) me snyen et par tima, roa han sæ kraftig ned,

i takt med vinden som avtok.

Det ser ut som han kan finn sæ godt tell rette oppi snykanten,

og æ rægne med at han kommer ned når det kjæm meir sny.

Æ blir i hvert fall ikkje å krangle han ned før alt ligg kvitt,

Så nu håpe æ at det ikkje blir mildvær…

Det kainn bli stygt…

Igjen!!